لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی سالها لینکسازی داخلی فقط یعنی چند لینک در متن بگذاریم تا کاربر بین صفحات جابهجا شود و «لینک جوس» پخش کنیم. اما امروز گوگل دیگر فقط تعداد لینکها را نمیشمارد، بلکه میخواهد بفهمد این لینکها بین چه «چیزهایی» ارتباط میسازند؛ بین چه برندها، محصولات، مفاهیم و افراد. این «چیزها» همان موجودیتها یا انتیتیها (Entity) هستند و دقیقا همینجا است که لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی وارد صحنه میشود.
وقتی ساختار لینکهای داخلی را بر اساس انتیتیها طراحی کنید، در واقع یک نقشه معنایی شفاف برای سایت میسازید؛ نقشهای که هم کاربر را راحتتر راهنمایی میکند و هم به «گوگل نالج گراف» (Google Knowledge Graph) کمک میکند بفهمد هر صفحه نماینده کدام موجودیت است. برای درک عمیقتر خود مفهوم انتیتی، مطالعه مقاله جامع انتیتی گوگل ((مقاله جامع انتیتی گوگل)) پیشنهاد میشود؛ در این متن تمرکز را روی اجرای عملی لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی میگذاریم.
تعریف و ماهیت لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی
لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی یعنی به جای آنکه فقط به کلمات کلیدی فکر کنیم، محور طراحی لینکهای داخلی را روی موجودیتها بگذاریم؛ یعنی برند، محصولات، دستههای خدمات، مفاهیم تخصصی و حتی رقبای مهم. در این رویکرد، هر صفحه اصلی سایت با یک یا چند انتیتی کلیدی گره میخورد و لینکهای داخلی با هدف تقویت روابط بین این انتیتیها ساخته میشوند.
در «سئوی مبتنیبر انتیتی» (Entity-based SEO) تمرکز از کلمات به سمت مفهوم و رابطه میرود. موتور جستوجو تلاش میکند بفهمد صفحه شما درباره چه موجودیتی است، آن را در گراف دانش خود ثبت کند و بر اساس روابط بین موجودیتها نتایج را بچیند. لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی به این فرایند کمک میکند، چون لینکهای شما مثل لبههای گراف، انتیتیهای مختلف سایت را به هم وصل میکند و نقشهای شبیه نالجگراف در مقیاس وبسایت میسازد.
در این مدل، انکرتکستها هم دیگر فقط محلی برای قرار دادن کلمه کلیدی نیستند؛ بلکه نقش «برچسب موجودیت» را بازی میکنند. وقتی از عبارتهای دقیق مرتبط با موجودیتها استفاده میکنید و آنها را به صفحه مرجع همان موجودیت لینک میدهید، هم کاربر میفهمد با کلیک روی لینک به چه دنیایی وارد میشود و هم گوگل بهتر درک میکند رابطه این دو صفحه چیست.
نقش لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی در سئو و نالجگراف گوگل
«گوگل نالج گراف» پایگاه دادهای از موجودیتها و روابط بین آنها است؛ یعنی یک شبکه بزرگ از گرهها (انتیتیها) و لبهها (روابط) که کمک میکند گوگل به جای تطبیق کلمات، مفهوم جستوجو را بفهمد. وقتی شما در سایت خود برای هر انتیتی صفحه مرجع دارید و این صفحات با لینکهای داخلی معنایی به هم متصل شدهاند، در واقع نسخه کوچکتری از همین شبکه را در دامنه خود پیاده کردهاید.
لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی چند تاثیر مهم روی سئو دارد:
- به گوگل کمک میکند تشخیص دهد هر صفحه درباره کدام انتیتی است و آن را به عنوان مرجع موضوع در نظر بگیرد
- روابط بین انتیتیها را از طریق لینکهای معنایی نشان میدهد و درک ساختار موضوعی سایت را آسانتر میکند
- به ساخت «آتوریتی موضوعی» کمک میکند، چون مجموعهای از صفحات مرتبط، یک خوشه معنایی قوی حول یک انتیتی میسازند
به زبان ساده، اگر لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی را درست انجام دهید، سایت شما برای گوگل فقط مجموعهای از URLها نیست، بلکه یک نقشه دانش قابلاعتماد است. این همان چیزی است که در منابع جدید سئو از آن به عنوان گذار از لینکسازی عددی به لینکسازی معنایی یاد میشود.
مراحل طراحی ساختار لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی در سایت
برای پیادهسازی لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی لازم نیست کار پیچیدهای شروع کنید؛ مهم این است که مراحل را به صورت سیستماتیک جلو ببرید و خروجی را مستند کنید تا بعدا بتوانید آن را گسترش دهید.
گام اول: استخراج انتیتیهای اصلی برند و وبسایت
در قدم اول باید فهرستی از انتیتیهای کلیدی بسازید. این انتیتیها میتواند شامل موارد زیر باشد:
- نام برند، زیربرندها و افراد کلیدی
- دستههای اصلی محصولات و خدمات
- مفاهیم تخصصی، ابزارها و تکنیکهای مهم حوزه کاری شما
برای این کار، صفحات مهم سایت، نتایج «سرچ کنسول» (Google Search Console) و حتی رقبا را بررسی کنید. سپس با کمک منابعی مثل مقاله جامع انتیتی گوگل ((مقاله جامع انتیتی گوگل)) مطمئن شوید نگاهتان با تعریف انتیتی در سئو همراستا است، نه فقط با اصطلاحات داخلی کسبوکار.
گام دوم: تعیین صفحات مرجع برای هر انتیتی
در این مرحله برای هر انتیتی یک صفحه مرجع مشخص میکنید؛ صفحهای که قرار است «ستون اصلی» آن موجودیت باشد. این صفحه معمولا جامعتر، عمیقتر و دارای دادههای ساختار یافته قویتر است.
برای هر انتیتی در فایل مستند خود ثبت کنید:
- URL صفحه مرجع
- چند صفحه پشتیبان (راهنما، مقایسه، نقد و بررسی و…)
- وضعیت فعلی: نیازمند بهروزرسانی، نیازمند تولید محتوا، یا کامل
از اینجا به بعد، هر زمان محتوای جدید تولید میکنید، باید مشخص شود این صفحه در شبکه انتیتیها کجا قرار میگیرد و به کدام صفحه مرجع لینک خواهد داد.
گام سوم: طراحی الگوی لینکدهی معنایی در بدنه محتوا
حالا نوبت آن است که لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی را داخل متنها پیاده کنید. به جای لینک دادن فقط از کلمه کلیدی، سعی کنید از عبارتهایی استفاده کنید که واقعا نام یا توصیف انتیتی هستند؛ مثلا نام کامل یک محصول، یک مفهوم تخصصی یا یک دسته خدمت.
چند نکته عملی:
- در هر صفحه، انتیتی اصلی را در چند جای کلیدی متن تکرار کنید و حداقل یک بار به صفحه مرجع آن لینک بدهید
- از انکرتکستهای عمومی مثل «اینجا کلیک کنید» خودداری کنید و به جای آن از عبارات مرتبط با موجودیت استفاده کنید
- در پاراگرافهایی که چند انتیتی کنار هم آمدهاند، فقط به مهمترین آنها لینک بدهید تا صفحه شلوغ و گیجکننده نشود
در این مرحله، استفاده از انکرتکستهایی مثل راهنمای کامل انتیتی گوگل ((راهنمای کامل انتیتی گوگل)) برای لینک دادن به محتوای مرجع، هم برای کاربر و هم برای موتور جستوجو بسیار وضوح ایجاد میکند.
گام چهارم: استفاده از دادههای ساختار یافته در کنار لینکهای داخلی
لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی وقتی کامل میشود که با دادههای ساختار یافته همراه باشد. «اسکیما دات اورگ» (Schema.org) و استراکچرد دیتا به گوگل کمک میکنند تا انتیتی هر صفحه را دقیقتر تشخیص دهد و آن را در گراف دانش خود ثبت کند.
اقداماتی که در این مرحله اهمیت دارند:
- استفاده از اسکیماهای Organization، Product، Article و Person برای صفحات مرجع انتیتیها
- استفاده از ویژگی sameAs برای اتصال صفحه مرجع به پروفایلهای رسمی در شبکههای اجتماعی و منابع معتبر
- هماهنگی بین ساختار لینکدهی و ساختار دادههای ساختار یافته؛ یعنی صفحهای که از نظر اسکیما نماینده یک انتیتی است، همان صفحهای باشد که بیشترین لینک داخلی انتیتی هم به آن میرسد
ترکیب این لایه معنایی در کد و لایه معنایی در لینکها، درک گوگل از انتیتیها را بسیار دقیقتر میکند.

نکات کلیدی در انتخاب انکرتکست در لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی
انکرتکست در لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی فقط یک کلمه آبی نیست؛ خلاصهای از معنای لینک است. «گوگل سرچ سنترال» (Google Search Central) تاکید میکند که انکرتکست باید توصیفی، کوتاه و مرتبط با محتوای صفحه مقصد باشد.
برای هماهنگ کردن انکرتکستها با انتیتیها این نکات را رعایت کنید:
- تا حد امکان از نام کامل موجودیت استفاده کنید؛ مثلا «انتیتی گوگل» به جای «انتیتی» به تنهایی
- در لینک دادن به صفحات مرجع، ترکیبی از نام انتیتی و نوع محتوا را به کار ببرید؛ مثل مقاله جامع انتیتی گوگل یا «راهنمای عملی انتیتی در سئو»
- انکرتکستها را به شکل طبیعی در متن بنویسید و از تکرار مکانیکی بپرهیزید
- برای انتیتیهای بسیار مهم، چند نوع انکرتکست نزدیک به هم تعریف کنید تا طبیعی بودن متن حفظ شود، اما همگی به همان صفحه مرجع برسند
این کار باعث میشود لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی هم برای کاربر قابلخواندن و جذاب باشد و هم سیگنال معنایی قوی به الگوریتم بدهد.
اشتباهات رایج در لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی
مثل هر تکنیک دیگر، اگر لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی را نادرست اجرا کنید، نتیجه معکوس میگیرید و هم کاربر و هم موتور جستوجو سردرگم میشوند. مهمترین اشتباهات در این حوزه عبارتند از:
- نداشتن صفحه مرجع مشخص برای هر انتیتی و لینک دادن پراکنده به چند URL مختلف
- استفاده افراطی از لینک در یک پاراگراف و کاهش خوانایی متن
- انکرتکستهای مبهم یا بیش از حد عمومی که هیچ نشانهای از موجودیت نمیدهند
- هماهنگ نبودن استراکچرد دیتا با ساختار لینکها؛ مثلا اسکیما یک صفحه را به عنوان محصول معرفی میکند اما لینکهای داخلی آن را به عنوان مقاله آموزشی تقویت کردهاند
- بیتوجهی به مسیر کاربر و تمرکز فقط روی سیگنالهای سئو، در حالی که هدف اصلی لینک داخلی کمک به ادامه مسیر یادگیری یا خرید است
با پرهیز آگاهانه از این موارد، میتوانید از لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی به عنوان یک مزیت رقابتی واقعی استفاده کنید.
سخن آخر
دنیای سئو به سمت درک موجودیتها و روابط بین آنها حرکت کرده است و دیگر نمیتوان به چند لینک تصادفی در متن بسنده کرد. لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی کمک میکند ساختار سایت خود را به یک نقشه معنایی تبدیل کنید؛ نقشهای که در آن هر انتیتی صفحه مرجع دارد، لینکها روابط بین انتیتیها را نشان میدهند و کاربر هم بدون سردرگمی بین محتواها حرکت میکند.
اگر این رویکرد را در کنار بهینهسازی فنی و محتوایی پیادهسازی کنید، شانس حضور پررنگتر در نالجگراف گوگل، کسب جایگاههای بهتر در نتایج جستوجو و ساخت اعتبار موضوعی پایدار را افزایش میدهید. برای ساخت این تصویر کامل، ترکیب این راهنمای عملی با مطالعه مقاله جامع انتیتی گوگل ((مقاله جامع انتیتی گوگل)) میتواند نقطه شروع قدرتمندی برای بازطراحی لینکسازی داخلی سایت شما بر اساس انتیتیها باشد.
سوالات متداول درباره لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی
لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی چه تفاوتی با لینکدهی داخلی معمولی دارد؟
در لینکدهی داخلی معمولی تمرکز روی کلمات کلیدی و انتقال اعتبار است، اما در لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی محور کار موجودیتها و روابط معنایی بین آنها است. در این مدل، هر لینک باید رابطه بین دو انتیتی را تقویت کند و به ساخت نقشه دانش سایت کمک کند.
از کجا شروع کنم تا لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی را در سایت پیاده کنم؟
از شناسایی انتیتیهای اصلی برند و تعیین صفحه مرجع برای هر کدام شروع کنید، سپس در محتواهای موجود، انکرتکستها را بازنویسی و لینکها را به سمت این صفحات مرجع تنظیم کنید. بعد میتوانید برای پوشش شکافها، محتوای جدید برنامهریزی کنید.
آیا لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی برای سایتهای کوچک هم کاربرد دارد؟
بله، حتی برای سایتهای کوچک مفیدتر است؛ چون از همان ابتدا ساختار سایت بر اساس موجودیتها شکل میگیرد و با رشد محتوا، شبکه معنایی منسجمتری ساخته میشود که در آینده به سئو کمک میکند.
چقدر طول میکشد تا اثر لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی را در نتایج گوگل ببینم؟
زمان دقیق مشخص نیست، اما معمولا بعد از چند هفته تا چند ماه با خزیدن دوباره صفحات و بهروزرسانی درک گوگل از ساختار سایت، بهبودهایی در جستوجوهای برند، کوئریهای مفهومی و رفتار کاربر قابل مشاهده میشود.
آیا بدون دادههای ساختار یافته هم میتوان از لینکدهی داخلی بر پایه انتیتی استفاده کرد؟
میتوانید از لینکدهی معنایی شروع کنید، اما ترکیب آن با استراکچرد دیتا باعث میشود سیگنالهای شما درباره انتیتیها بسیار قویتر و قابلاعتمادتر باشد و شانس دیدهشدن در نالجگراف و نتایج غنی را بالا ببرد.

